سیستم‌های الکترونیک قدرت در یک وسیله نقلیه الکتریکی (EV) دارای طیف گسترده‌ای از خازن‌ها هستند.

از خازن‌های DC-link گرفته تا خازن‌های ایمنی و خازن‌های اسنابر، این اجزا نقش مهمی در تثبیت و محافظت از قطعات الکترونیکی در برابر عواملی مانند افزایش ناگهانی ولتاژ و تداخل الکترومغناطیسی (EMI) دارند.

چهار توپولوژی اصلی برای اینورترهای کششی وجود دارد که بر اساس نوع سوئیچ، ولتاژ و سطوح، با هم تفاوت دارند. انتخاب توپولوژی مناسب و اجزای مرتبط در طراحی اینورترهای کششی که الزامات کارایی و هزینه کاربرد شما را برآورده می‌کنند، بسیار مهم است.

انواع توپولوژی‌های اینورتر کششی برای وسایل نقلیه الکتریکی

همانطور که گفته شد، چهار توپولوژی پرکاربرد در اینورترهای کششی خودروهای برقی وجود دارد، همانطور که در شکل 2 نشان داده شده است:

 توپولوژی سطح با سوئیچ IGBT 650 ولت

توپولوژی سطح با سوئیچ MOSFET SiC 650V

توپولوژی سطح با سوئیچ MOSFET SiC 1200V

توپولوژی سطح با سوئیچ GaN 650 ولت

این توپولوژی‌ها به دو زیرمجموعه تقسیم می‌شوند: پیشرانه‌های ۴۰۰ ولتی و پیشرانه‌های ۸۰۰ ولتی. بین این دو زیرمجموعه، استفاده از توپولوژی‌های «دو سطحی» رایج‌تر است. توپولوژی‌های «چند سطحی» در سیستم‌های ولتاژ بالاتر مانند قطارهای برقی، ترامواها و کشتی‌ها استفاده می‌شوند، اما به دلیل هزینه و پیچیدگی بالاتر، محبوبیت کمتری دارند.

نقش خازن‌ها در کاربرد اینورتر کششی خودروهای برقی

خازن‌های اسنابر– حذف ولتاژ برای محافظت از مدارها در برابر افزایش ناگهانی ولتاژ بسیار مهم است. خازن‌های اسنابر به گره سوئیچینگ جریان بالا متصل می‌شوند تا از قطعات الکترونیکی در برابر افزایش ناگهانی ولتاژ محافظت کنند.
خازن‌های DC-Link– در کاربردهای خودروهای برقی، خازن‌های DC-link به جبران اثرات اندوکتانس در اینورترها کمک می‌کنند. آن‌ها همچنین به عنوان فیلترهایی عمل می‌کنند که از زیرسیستم‌های خودروهای برقی در برابر افزایش ناگهانی ولتاژ، نوسانات شدید ولتاژ و تداخل الکترومغناطیسی (EMI) محافظت می‌کنند.