خازن رزونانس یک جزء مدار است که معمولاً یک خازن و یک سلف به صورت موازی است. وقتی خازن دشارژ می‌شود، سلف شروع به داشتن جریان پس‌زنی معکوس می‌کند و سلف شارژ می‌شود. وقتی ولتاژ سلف به حداکثر می‌رسد، خازن دشارژ می‌شود و سپس سلف شروع به دشارژ شدن می‌کند و خازن شروع به شارژ شدن می‌کند، چنین عمل رفت و برگشتی رزونانس نامیده می‌شود. در این فرآیند، سلف به طور مداوم شارژ و دشارژ می‌شود، بنابراین امواج الکترومغناطیسی تولید می‌شوند.

اصل فیزیکی

در یک مدار حاوی خازن و سلف، اگر خازن‌ها و سلف‌ها موازی باشند، ممکن است در یک بازه زمانی کوتاه رخ دهد: ولتاژ خازن به تدریج افزایش می‌یابد، در حالی که جریان به تدریج کاهش می‌یابد. همزمان، جریان سلف به تدریج افزایش می‌یابد و ولتاژ سلف به تدریج کاهش می‌یابد. در یک بازه زمانی کوتاه دیگر، ولتاژ خازن به تدریج کاهش می‌یابد، در حالی که جریان به تدریج افزایش می‌یابد. همزمان، جریان سلف به تدریج کاهش می‌یابد و ولتاژ سلف به تدریج افزایش می‌یابد. افزایش ولتاژ می‌تواند به یک مقدار حداکثر مثبت برسد، کاهش ولتاژ نیز می‌تواند به یک مقدار حداکثر منفی برسد و جهت همان جریان نیز در این فرآیند در جهت مثبت و منفی تغییر می‌کند، در این زمان ما نوسان الکتریکی مدار را می‌نامیم.

پدیده نوسان مدار ممکن است به تدریج ناپدید شود، یا ممکن است بدون تغییر ادامه یابد. هنگامی که نوسان پایدار باشد، آن را نوسان دامنه ثابت می‌نامیم که به عنوان رزونانس نیز شناخته می‌شود.

زمانی که ولتاژ خازن یا سلف دو فورج برای یک سیکل تغییر می‌کند، دوره تشدید نامیده می‌شود و عکس دوره تشدید، فرکانس تشدید نامیده می‌شود. فرکانس تشدید به این صورت تعریف می‌شود. این فرکانس به پارامترهای خازن C و سلف L مربوط می‌شود، یعنی: f=1/√ال سی.

(L اندوکتانس و C خازن است)