در اینورتر و مبدل سنتی، خازن‌های باس، خازن‌های الکترولیتی هستند، اما در نمونه‌های جدید، خازن‌های فیلم انتخاب می‌شوند، مزایای خازن‌های فیلم در مقایسه با خازن‌های الکترولیتی چیست؟

در حال حاضر، اینورترهای متمرکز و رشته‌ای به دلایل زیر خازن‌های فیلم را انتخاب می‌کنند:

(1) خازن‌های فیلم می‌توانند تحمل ولتاژ بالاتری نسبت به خازن‌های الکترولیتی داشته باشند. ولتاژ نامی خازن‌های الکترولیتی آلومینیومی پایین‌تر است، تا 450 ولت. برای دستیابی به سطح تحمل ولتاژ بالاتر، معمولاً باید به صورت سری استفاده شوند و مشکل برابرسازی ولتاژ باید در فرآیند اتصال سری در نظر گرفته شود. در مقابل، خازن‌های فیلم می‌توانند تا 20 کیلوولت برسند، بنابراین نیازی به در نظر گرفتن اتصال سری در کاربردهای اینورتر ولتاژ متوسط ​​و بالا نیست و البته نیازی به در نظر گرفتن مشکلات اتصال مانند برابرسازی ولتاژ و هزینه و نیروی انسانی مربوطه نیز نیست.

(2) خازن‌های لایه‌ای مقاومت دمایی بالاتری نسبت به خازن‌های الکترولیتی دارند.

(3) طول عمر خازن لایه‌ای بیشتر از خازن الکترولیتی است. به طور کلی، طول عمر خازن الکترولیتی 2000 ساعت است، اما طول عمر خازن لایه‌ای CRE 100000 ساعت است.

(4) ESR بسیار کوچکتر است. ESR خازن‌های لایه‌ای معمولاً بسیار پایین است، عموماً کمتر از 1 میلی‌اهم، و اندوکتانس پارازیتی نیز بسیار پایین است، تنها چند ده نانوهانری، که با خازن‌های الکترولیتی آلومینیومی بی‌نظیر است. ESR بسیار پایین، فشار ولتاژ روی لامپ سوئیچینگ را کاهش می‌دهد، که برای قابلیت اطمینان و پایداری لامپ سوئیچینگ مفید است.

(5) مقاومت جریان موجی قوی‌تر. مقاومت جریان موجی خازن‌های فیلم فلزی می‌تواند ده تا چند ده برابر جریان موجی نامی خازن‌های الکترولیتی آلومینیومی با ظرفیت یکسان باشد. برای دستیابی به مقاومت جریان بالاتر، خازن‌های الکترولیتی آلومینیومی معمولاً از ظرفیت بزرگتری برای برآورده کردن الزامات استفاده می‌کنند، در حالی که ظرفیت بزرگتر اتلاف غیرضروری هزینه و فضای نصب است.